Nowy wspaniały świat
Kiedy zobaczyłem najnowocześniejszą dzielnicę Londynu - Canary Wharf - byłem zachwycony. Wspaniała architektura, szklane wieżowce, wszystko pięknie zaprojektowane tak aby wygodnie się tam żyło. Zacząłem robić zdjęcia. Ze zdumieniem odkryłem, że na zdjęciach brak... ludzi. Gdzie oni są? Czyżby architektura, sterylność i porządek pełniły w tym miejscu rolę nadrzędną, a człowiek jest tylko dodatkiem? Wszystko zostało zaplanowane i uporządkowane. Tubylcy żyją w zaprojektowanym ręką planisty świecie, otoczeni wodą i czujnym spojrzenie kamer. Można powiedzieć, że się czepiam, w końcu jest tam wspaniale. Ale mam wątpliwości jak Aldous Huxley w książce "Nowy wspaniały świat".
-Surogat gwałtownej namiętności. Regularnie raz w miesiącu. Nasycamy cały system krwionośny adrenaliną.To pełny równoważnik fizjologiczny lęku i wściekłości. Wszystkie pobudzające efekty morderstwa Desdemony przez Ottella, a żadnych niedogodności.
- Ale ja lubie niedogodności.
- My nie – odrzekł zarządca – Wolimy, żeby wszystko szło nam wygodnie.
- Ja nie chcę wygody. Ja chcę Boga, poezji, prawdziwego niebezpieczeństwa, wolności, cnoty. Chcę grzechu.
- Inaczej mówiąc – stwierdził Mustafa Mond – domaga się pan prawa do bycia nieszczęśliwym.
- No więc dobrze – rzekł Dzikus wyzywającym głosem - domagam się prawa do bycia nieszczęśliwym.
- Nie mówiąc o prawie do starzenia się, brzydnięciu i impotencji; o prawie do syfilisu i raka; o prawie do niedożywienia, do bycia zawszonym i do życia w niepewności jutra; o prawie do zapadnięcia na tyfus, do cierpienia niewysłowionego bólu wszelkiego rodzaju.
Zapadło długie milczenie
- Domagam się prawa do tego wszystkiego – odezwał sie nareszcie Dzikus.
Aldous Huxley "Nowy wspaniały świat" rodział siedemnasty.
Czy miał rację? Nie wiem. Pytam. Poszukuje odpowiedzi.
PS Pozdrowienia dla wszystkich ochroniarzy, którzy nie pozwalali na robienie zdjęć - przekonaliście mnie, że ulice i chodniki nie powinny być prywatne. |
